STANDARDOWE BADANIA LĘKLIWOŚCI

Na przykład Lipsitt (1958) przedstawił trzystu dzieciom w wieku od dziesię­ciu do trzynastu lat skalę cech. Przy każdej z nich dziecko miało napisać, czy ją ma, czy nie, a także czy uważa daną cechę za zbyteczną, czy też szkodliwą dla swojej osobowości. Po wypeł­nieniu tej skali dzieci przeszły standardowe badania lękliwości i po zestawieniu tych dwóch badań stwierdzono, że wszystkie bez wyjątku dzieci lękliwe przy wypełnianiu skali cech wykaza­ły niską ocenę własnej osobowości. Coopersmith (1967) udo­wodnił to samo, patrząc od drugiej strony: w jego badaniach dzieci oceniające siebie wysoko wykazywały o wiele mniej lę­kliwości niż dzieci nie doceniające swej wartości.

Witaj na moim serwisie! Mam nadzieje, że spodoba Ci się mój serwis! Jest on w całości poświęcony tematyce rozrywki. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone