KONKRETNY STRACH SEPARACYJNY

Tak więc trzecim składnikiem strachu separacyjnego jest poczucie bez­radności: dziecko czuje, że nie potrafi zrobić nic, aby matka zno­wu znalazła się w pobliżu. (Czytelnik z pewnością pamięta nasze stwierdzenie z pierwszego rozdziału: emocja jest nega­tywna wtedy, jeżeli czynność, do której skłania, jest frustrująca. Jeżeli dziecko czuje, że w każdej chwli może przerwać rozłą­czenie — separację, wywołuje w nim to nie strach, lecz pozy­tywne podniecenie, które oznacza dla niego pociągającą przygodę w pełnym tego słowa znaczeniu). Tak więc konkretny strach separacyjny stanowi do trzeciego czy czwartego roku życia zupełnie naturalną emocję, która jest tym mocniejsza, im częstsza, i emocjonalnie tym pełniejsza, im pełniejsze jest współżycie dziecka i rodziców.

Witaj na moim serwisie! Mam nadzieje, że spodoba Ci się mój serwis! Jest on w całości poświęcony tematyce rozrywki. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone