//////

AGRESJA NIE PRZYNOSI ULGI

Wszystko to jednak nie oznacza jeszcze, że agresja nie może przynieść ulgi, że otwarta agresja nie ma wartości wyzwalają­cych. Hokanson w swych eksperymentach, stosując fizjologicz­ne badanie ciśnienia, udowodnił, że otwarta agresja przynosi efekt rozładowania napięcia. Dowodzi tego i nasze doświadcze­nie, które przeprowadziliśmy z licealistami z klas III i IV. Mie­rząc zmiany oporu elektrycznego gruczołów potowych dłoni, mierzyliśmy wzrost lub spadek napięcia psychicznego bada­nych. W stwierdzeniu, że człowiekowi lękliwemu często pocą się ręce, jest wiele prawdy.

STANDARDOWE BADANIA LĘKLIWOŚCI

Na przykład Lipsitt (1958) przedstawił trzystu dzieciom w wieku od dziesię­ciu do trzynastu lat skalę cech. Przy każdej z nich dziecko miało napisać, czy ją ma, czy nie, a także czy uważa daną cechę za zbyteczną, czy też szkodliwą dla swojej osobowości. Po wypeł­nieniu tej skali dzieci przeszły standardowe badania lękliwości i po zestawieniu tych dwóch badań stwierdzono, że wszystkie bez wyjątku dzieci lękliwe przy wypełnianiu skali cech wykaza­ły niską ocenę własnej osobowości. Coopersmith (1967) udo­wodnił to samo, patrząc od drugiej strony: w jego badaniach dzieci oceniające siebie wysoko wykazywały o wiele mniej lę­kliwości niż dzieci nie doceniające swej wartości.

NIEZACHWIANE PRAWO

Począwszy od szóstego miesiąca, strach przed niezwykłym towarzyszy nam już przez całe życie. W istocie obrazuje on niezachwiane prawo, mówią­ce, że nasze życie jest regulowane przez mniej czy też bardziej surową dyscyplinę. Nasze doświadczenia i działania są określa­ne przez prawa natury i prawa społeczne, które poznajemy w ciągu całego życia, a ich obecność akceptujemy poprzez nasze zachowanie, przyszłego zaś ich występowania oczekujemy z na­turalną pewnością. Właśnie dlatego musi upłynąć kilka miesię­cy do pojawienia się pierwszego tego typu strachu w repertuarze zachowań dziecka: bo przecież po to, aby coś okaza­ło się niezwykłe, wiele spraw oraz najbliższe otoczenie dziecka muszą stać się przedtem zwyczajne, utarte.

Rodzaje gier komputerowych

Ludzie rozkoszujący się w grach komputerowych mogą wybierać z wielu ich rodzajów. Są gry przygodowe, w których postać odkrywa świat gry poprzez odgadywanie skomplikowanych zagadek. Przygodówki bardzo rozwijają umysł i wzmacniają kreatywność. Kolejnym rodzajem są gry strzelanki, które wzbudzają często wiele kontrowersji w mediach. Dziennikarze często twierdzą, że gry tego typu wywołują agresję i są podstawą do patologicznych zachowań. Można się z tym zgadzać lub nie, ale wielu graczy dzięki strzelaniu na monitorze po prostu doskonale się relaksuje. Są także gry RPG, w których możemy wcielić się w postać, która zdobywa doświadczenie i awansuje na kolejne poziomy wraz z postępem fabuły. Ogromną popularnością obecnie cieszą się także gry online, w których można przebywać wyłącznie za pośrednictwem Internetu. Spotykają się tam ludzie z całego świata, aby wspólnie wykonywać przeróżne misje i walczyć o punkty. Gracze mają z czego wybierać i należy się cieszyć, że jest coraz więcej rodzajów gier. Sprawia to, że można rozwijać swój umysł wielotorowo i sprawiać sobie przyjemność przed ekranem monitora. Wybierz swoja ulubioną grę i zacznij niesamowitą przygodę.

Klocki i zabawa

Klocki Lego to wynalazek duński znany i lubiany na całym niemalże świecie, na pewno nie należą tego typu zabawki do najtańszych, nie każdy rodzic na urodziny jest w stanie kupić dziecku klocki znanej duńskiej firmy. Jednakże przecież nie trzeba od razu kupować wielkiego zestawu za kilkaset złotych, takie klocki można także nabyć w niewielkim opakowaniu, niekoniecznie duży zestaw złożony z kilku tysięcy elementów trzeba kupować. Dzieci cieszą się bardzo często z rzeczy małych acz sympatycznych, również z małymi zestawami klocków można miło spędzić wolny od szkoły czas. Ale można zapewnić również dzieciom dużo frajdy i świetnej zabawy w Internecie, trzeba oczywiście wszystkie takie serwisy z grami i zabawami dla dzieci sprawdzić, przetestować i odpowiedzieć sobie na pytanie, czy rzeczywiście strona reklamująca się, że można za jej pośrednictwem bawić się w Kłapouchy gry jest dla pociechy naszej odpowiednia. Kłapouchy to bohater słynnej powieści z Kubusiem Puchatkiem, zatem warto aby dziecko tę postać zapamiętało jako szczególnie sympatyczną i miłą.

Puzzle dla małych dzieci

Mamy nieraz poczucie nie spełniania swojej roli, jako rodziców, ponieważ nie potrafimy zapewnić naszym dzieciom odpowiedniej formy rozrywki, w których mogłyby one móc w znacznie większym stopniu pobudzić swoją wyobraźnię. Jednak tak dłużej wcale nie musi być, ponieważ teraz powstaje wiele takich zabaw, jak na przykład puzzle dla małych dzieci. Jest to niezwykle ciekawa forma rozrywki, która zajmie naszą pociechę na wiele godzin. Bardzo często nie zdajemy sobie przy tym sprawy z tego, że taka forma zabaw, jak właśnie puzzle do układania mogą zapewnić naszym pociechom większy poziom rozwoju niż w innych rodzajach gier, ponieważ pracuje tutaj wiele zmysłów jednocześnie. Nasze dziecko uczy się logicznie myśleć i podejmować swoje pierwsze decyzje na podstawie wyciągniętych wniosków. Dla nas wydaje się to takie proste, że zupełnie nie zwracamy na to uwagi, dlatego też pomijamy takie rozwiązania, jak puzzle dla dzieci do ściągnięcia, które mogą znacznie ułatwić nam kontakt z naszym dzieckiem podczas dorastania.

Rozrywka w pracy. Opłaca się być imprezowiczem?

Każda rozrywkowa osoba zadaje sobie w końcu to pytanie. Czy bycie rozrywkowym pomaga w pracy? Wiele zależy od formy tej rozrywki i czy nie jest sprzeczna ze standardowym ludzkim zachowaniem. Osoba, która ma pasje i wiele zainteresowań na pewno zostanie chętniej zaproszona na rozmowę kwalifikacyjna i zdobędzie szybko nowych przyjaciół jeżeli oczywiście oni też zajmują się podobnymi aktywnościami. Często jednak najlepszym sposobem jest zachowanie pewnych swoich zainteresowań w tajemnicy i dopiero po zdobyciu zaufania stopniowe otwieranie się. Nie każdy bowiem chce usłyszeć na przykład o pasjonujących rybkach akwariowych czy nowym składanym modelu. Doświadczenie podpowiada jednak, że warto dzielić się z innymi własnymi pasjami, ponieważ w ten sposób człowieka postrzega się jako interesującego i kogoś kto poza pracą ma inne życie. To bardzo ważne na przykład przy aplikowaniu o nową posadę czy w momencie zawierania nowych znajomości. Posiadanie zainteresowań to także odskocznia od codzienności i obszar niezastąpionego relaksu. Podsumowując warto mieć zainteresowania i dzielić się nimi z innymi ludźmi. Trzymając się podstawowych zasad komunikacji międzyludzkiej na pewno będziesz dzięki temu postrzegany jako osoba z klasą.

Zabawy edukacyjne

Dziecko potrzebuje ruchu na świeżym powietrzu, potrzebuje zabawy, która będzie łączyła przyjemne z pożytecznym. Ważna jest kondycja fizyczna, zdrowie, ale także intelekt, inteligencja, prawidłowy rozwój umysłowy. Mówi się często, czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Przysłowie to odnosi się zarówno do kwestii wychowania dziecka w duchu miłości, uczciwości, jak również do cech fizycznych i intelektualnych nabytych w wieku najmłodszym. Każde dziecko chce zdobywać wiedzę, chce poznawać świat. Pojawia się w życiu każdego malucha taki moment, że ani na moment nie przestaje zadawać swym opiekunom pytań natury życiowej, pytań o to, skąd dane zjawisko się wzięło, jaki jest jego sens itd. Rodzice często bezradnie rozkładają ręce, bo pojęcia nie mają jak na dane pytanie odpowiedzieć, dlatego należy dziecku zapewnić specjalne zabawy edukacyjne. Dzięki temu dziecko otrzyma odpowiedź na nurtujące go pytania a dorosły poprzez zabawy edukacyjne sam sobie przypomni na czym polega ruch wirowy Ziemi.

Puzzle dla dzieci

W dzisiejszych czasach mamy możliwość większego wyboru różnych gier dla naszych pociech, aby móc im sprawić ogromną radość. Takie zabawy, jak puzzle dla dzieci są często wyszukiwanymi produktami w różnych sklepach dla maluchów, jak również na stronach internetowych. Wiemy doskonale, że za pomocą takich gier nasze dziecko rozwija swoją kreatywność, logiczne myślenie, a jednocześnie dobrze się przy tym bawi. Bardzo często wobec tego wybieramy takie gry i zabawy dla naszych pociech, jak na przykład puzzle do układania. Mamy niezwykle bogaty i różnorodny wybór obrazków, dlatego z pewnością uda nam się wybrać taki motyw, który ma dla naszego dziecka szczególne znaczenie. To również dobry sposób na spędzenie czasu wspólnie z naszą pociechą. Nie możemy się wobec tego dziwić, że gry puzzle, spotykają się z dużym zainteresowaniem. W ten sposób nasze dzieci mają szansę na przeniesienie się w świat baśni, zależnie od wybranego motywu, w którym będą się czuły najlepiej. Na nasze szczęście ten rodzaj gier nie jest stosunkowo drogi i prawie każdy z nas może sobie wobec tego pozwolić na taki wydatek.

Frajda w sieci

Teraz, kiedy Internet jest szeroko dostępny niemal dla każdego, nie będzie się z pewnością dziecko nudzić podczas zimowych wieczorów, Internet daje bowiem możliwość świetnej zabawy, często rodzice nie wiedzą czym zająć dziecko, ale z pewnością w sieci jeśli tylko się dobrze poszuka można spotkać bardzo ciekawe strony z rozrywką dla pociech. Znajdzie ciekawe dla siebie gry symulatory chłopiec, który marzy aby zostać kierowcą rajdowym albo jeździć w przyszłości jak Kubica bolidami Formuły 1, nie zabraknie także rozrywek dla dziewczynek, które nad rajdowe emocje związane z różnymi wyścigami przedkładają przykładowo rzecz biorąc gry ubieranki, które polegają na ubieraniu różnych postaci, postaci z bajek, kreskówek, postaci filmowych, bardzo często można spotkać różne gwiazdy jak Doda, bohaterów seriali do ubrania. Można także w kilka sekund znaleźć różnego rodzaju gry śmieszne, bardzo często w ten sposób można wspólnie spędzić czas, dzieci mogą wraz z rodzicami oglądać różne śmieszne filmiki, gry które prowadzą do niespodziewanego finału.

WZROST NAPIĘCIA

Wzrost napięcia powodowany ni; przy­noszącymi rezultatu próbami oraz złośliwymi uwagami mogli­śmy łatwo odczytać dzięki naszemu przyrządowi.Po kilku minutach kończyliśmy próby, stwierdzając, że nie mają najmniejszej szansy powodzenia. Nie zwolniliśmy jednak osób badanych, lecz proponowaliśmy, aby pomogły nam w przeprowadzeniu następnego eksperymentu. Należało pomyśleć o    jakiejś liczbie od 0 do 10 i, nie zamieniając między sobą ani słowa, a nawet nie widząc się wzajemnie, odgadnąć ją. W przy­padku pomyłki należało to nam jakoś zakomunikować, a ponie­waż nie mogliśmy ze sobą rozmawiać ani się widzieć, poprosiliśmy osobę badaną, aby naciskała wtedy umieszczony na stole guzik, dając nam znać o pomyłce poprzez trzymany przez nas w ręce przewód, impulsem elektrycznym.

W MOMENCIE ZMIAN

Gruczoły potowe dłoni nawet w mo­mencie najmniejszej zmiany równowagi psychicznej zaczynają działać i choć nie zawsze produkują pot, to zawsze zmieniają parametry elektryczne, co można zarejestrować za pomocą od­powiedniego przyrządu, podobnie jak pracę serca za pomocą EKG lub mózgu dzięki EEG. Osoby badane, z którymi pojedyn­czo przeprowadziliśmy eksperyment, otrzymywały takie zada­nie, które było niewykonalne w danych okolicznościach oraz w kilkuminutowym czasie, który dawaliśmy im do dyspozycji. Podczas gdy osoby badane starały się rozpaczliwie rozwiązać problem, frustrowaliśmy je dodatkowo nieprzyjemnymi, przy­krymi uwagami: „Jeszcze ciągle nie jesteś gotów! Przez ten czas uczeń szkoły podstawowej już dawno by to rozwiązał! Nie jesteś zbyt mądry!” itd.

NIEZBITE DOWODY

Grupa druga także spędzała czas na zabawie, ale w formie pokojowej, pomiędzy zabawkami nieagresywnymi. Trzecia grupa brała udział w normal­nych zająciach klasowych. Po godzinie psychologowie obserwujący zachowanie dzieci nie mogli zanotować żadnego wyraźniejszego ob­niżenia się agresji w grupie, której członkowie mieli możliwość otwartego zachowania agresywnego. Eksperymenty dowodzą więc niezbicie, że nagradzanie za­chowań agresywnych, przyzwalająca lub zachęcająca postawa dorosłych wobec otwartej agresji dziecka w okresie późniejszym nie zmniejszają, lecz wręcz przeciwnie — w poważnym stopniu zwiększają częstotliwość zachowań agresywnych.

WZMOCNIENIE AGRESJI WERBALNEJ

Ponadto w sytuacji dru­giej dzieci z grupy eksperymentalnej prześcignęły grupę kon­trolną nie tylko w przejawach nagradzanej agresji werbalnej, ale także w agresji fizycznej. Bandura pisze: „… wzmocnienie agresji werbalnej podczas pierwszej zabawy wywołało agresję niewerbalną podczas zabawy drugiej”.Feshbach (1956) doszedł do podobnych rezultatów, badając dzieci w wieku szkolnym. Dokładnie rejerstrował on przajawy agresywności wszystkich członków klasy, po czym na następnej lekcji podzielił uczniów na trzy grupy. Członkowie grupy pier­wszej słuchali historii wojennych i bawili się agresywnymi za­bawkami (armatami, karabinami maszynowymi itd.).

DWIE GRUPY DZIECI

Bawiące się lalkami dzieci z pierwszej grupy za każde werbalne zachowanie agresywne w stosunku do lalek, kiedy je na przykład ganiły, dostawały jakąś małą nagrodę. Dzieci grupy drugiej dostawały taką samą nagro­dę za zachowanie odwrotne, za to, że chwaliły swoje lalki. Na­stępnie zaprowadzono dzieci do innego pokoju, gdzie znajdowały się nowe zabawki, i obserwowano ich zabawę. Bandura stwier­dził, że dzieci, które nagradzano za agresję werbalną, w obydwu sytuacjach przejawiały o wiele więcej agresji werbalnej niż dzieci z grupy drugiej, kontrolnej, które za swe nieagresywne, miłe zachowanie otrzymywały nagrodę.

BIERNA OBECNOŚĆ

W przypadku grupy drugiej zaszło zjawisko wręcz przeciw­ne, co także można łatwo wytłumaczyć: bierna obecność osoby dorosłej oraz fakt, że akty agresywne miały miejsce na jej oczach, a ona ich nie hamowała, w oczach dzieci oznaczały przyzwolenie, to, że osoba dorosła zgadza się na zachowanie agresywne, i dlatego ich głos sumienia nie wzbraniał im okazy­wania tego typu przejawów.Jeżeli nawet bierna obecność osoby dorosłej może mieć wy­zwalający wpływ na zachowanie agresywne, to można się łatwo domyślić, że agresja nagradzana przynajmniej w takim samym stopniu powiększy liczbę tych reakcji. W jednym z ekspery­mentów Bandury wzięło udział 14 dzieci w wieku przedszkol­nym. Podzielono je na dwie grupy.

W SWOBODNEJ ZABAWIE

Badacze stwierdzili, że w drugiej, swobodnej zabawie te dzieci, które i poprzednio bawiły się zupełnie same, wykazywały o wiele mniej agresji niż dzieci bawiące się pod „kuratelą” psychologa. Jak można wyjaśnić to ciekawe zjawisko? W grupie pierwszej za­istniała zapewne następująca sytuacja, podobna jak w przypadku osób dorosłych w eksperymencie Feshbacha: po zachowaniach agresywnych odzywał się „głos wewnętrzny”, moralny standard wbudowany na drodze procesu wychowawczego, potępiający otwartą agresję. U dzieci ten nakaz sumienia nie zawsze pojawia się w sferze świadomości, lecz występuje w ich zachowaniu, dlate­go też w drugim etapie gry zmniejszyła się ilość agresji.

WYRZUTY SUMIENIA

Zrozumiałe jest więc, że wyrzuty sumienia są poważną przeszkodą powtórzenia się tego zachowania, które właśnie je wywołało).Eksperyment z dziećmi przeprowadzony przez Siegela i Kohna (1959) potwierdził założenia Berkowitza. Dwie grupy dzieci biorących udział w eksperymencie mogły swobodnie po­ruszać się w pokoju zabaw, z tą tylko różnicą, że pierwsza grupa bawiła się zupełnie sama (w pokoju nie było osoby dorosłej), natomiast zabawę drugiej grupy obserwował siedzący w pokoju psycholog, który jednak nie wtrącał się zupełnie do zabawy. Przejawy agresywności w obydwu grupach były dokładnie reje­strowane, po czym powtórzono cały eksperyment.